İnsanlar artık bilgiye kolaylıkla ulaşabiliyor, bunu kendi kültürüne uygulayabiliyor ve hatta bu bilgiyi genişletebiliyor durumda iken temel sorun ortaya çıkıyor.

Bilginin doğruluğu!

Genellikle internet sitelerindeki tartışmalara göz gezdirdiğinizde temel yaklaşım “sen haksızsın” demek üzerine kuruludur. Doğrusunu, veya kendine göre düzgününü belirtmek yerine bir çok kişi fikrini ifade eden kişiye “YANLIŞ” demeyi uygun görür. Ancak bir olguya YANLIŞ diyorsanız ciddiye alınmanız için yapmanız gereken bir sorumluluğunuz ortaya çıkar.

DOĞRUSUNU ORTAYA KOYMAK!

İnternetin hayatımıza girdiği günden beri kendiliğinden gelişen ve yazılı olmayan kurallar çerçevesinde iletişimimizi gerçekleştirmekteyiz. Bu kurallar her ne kadar yazılı olmasa da sizin için can sıkıcı durumların oluşmasında etkin rol oynarlar. Neler peki bu kurallar?

1. İletişimde bulunduğunuz alanlarda (sohbet odaları, facebook sayfaları vb) karşınızdakilerin özel yaşamlarına müdahale edilmesi hoş değil, çevrenizdekilere saygı duymanız gerekir. Evet kızabilirsiniz, sinirinizden köpürebilirsiniz ama hayatın merkezi siz değilsiniz. Küfür etmeniz veya saldırgan tutum belirlemeniz sadece sizi kötü gösterir. Tabii yaptığınız hakaretin size hukuki dönüşü olasılığı da cabası. Birisi size terbiyesiz bir davranışta bulunuyorsa umursamamak veya sadece bir cevabı vermeniz çok daha etkili olur. Unutmayın, tartışmaya devam etmeniz zaten karşınızdakinin isteğidir.
2. Evet. Sevmiyorsunuz Ahmet’i. Hatta ben de sevmiyorum. Ayşe Hanım’da sevmiyor. Şimdi her siteye girdiğimizde Ahmet karşıtı çete gibi adamın üstüne yüklenmek eğlenceli gibi duruyor değil mi? Şunu unutmayın. Sosyal paylaşım alanları sizin şahsi keyfiniz için yapılmadı. Bir parkta Ahmet’i gördüğünüzde “ana ve avrat” sorunsalındaki küfürlere, dırdır etmenize nasıl mahal yoksa internettede yok. İnsanları kışkırtmak, devamlı olarak laf kalabalığı yapmak, sorularınızda ısrarcı tutumlara girmek hoş değil. Bu arada site yöneticileri de sizin emrinizde çalışan insanlar değil. Onların mekanındaysanız, o mekana biraz saygı göstermeniz gerekir. Gittiğiniz restoranlarda masa düzeni yanlış diyerek oraya buraya çekemiyorsanız, site içinde de ben bunu sevmedim diye kabadayılık yapmanız hoş karşılanmıyor.
3. İnternette olduğunuz yer size göre şekillenmez. Ya size uyar, ya da uymaz. Bu tamamen kişisel tercihinizdir. Uymuyorsa katılmazsınız olur biter. Ne sizin stres yapmanıza, ne de durduk yere ortalığın karışmasına gerek yok. Bu nedenle katıldığınız bir sosyal platformda önce çevrenizi inceleyin. Bir süre sessizce izleyin olanı biteni. Baktınız size uygun değil, çıkar gidersiniz.
4. Kendinize nasıl davranılmasını istiyorsanız, başkalarına da öyle davranın. Erdemli bir sözdür, doğrudur ama ne derece uygulanır orası muamma.
5. HER ŞEYİ BÜYÜK HARFLERLE YAZMAYIN! Bakın nasıl da etkili oluyor. Her yazının içinde görünebiliyor değil mi? Peki bu yazının tamamını BÜYÜK HARFLERLE yazsak neresi dikkat çekici olacaktı? Yazılarınızı normal şekilde yazın. Unutmayın internette BÜYÜK HARFLERLE YAZMAK BAĞIRMAK ANLAMINA GELİR!
6. Birisi size küfür etti veya saldırgan davranışlarda bulundu diyelim. Siz de o seviyeye düşmeyin durduk yerde. Az önce bahsettik. Site yöneticileri var. Onlara havale edin, emin olun çoğu düzgün yerde gereken yapılır. Sitelerde ve sayfalarda iletişim alanları bunun için bulunmakta.
7. Şu maddeyi de olduğu gibi ekliyorum yasal bildiriden.
   Kanuna, ahlâka ve kamu düzenine aykırı mesaj içeriği göndermek, uygunsuz, yalan ve/veya iftira içerik ya da mesaj ve bilgileri göndermek, tehdit etmek, küfür, vb. fiilleri işlemek, kişi ve/veya kuruluşların gizli bilgilerini yayınlamak, reklam ve internet sitesi tanıtımını yapmak doğru bir davranış değildir. Unutmayın ki; sohbette tamamen tanınmaz durumda değilsiniz. Tüm sohbet sunucuları giriş bilgileriniz üzerinden IP adresinizi (bilgisayarınızın numarası) ve hangi ISS (internet servis sağlayıcı) üzerinden internete girdiğinizi tespit edebilir. ISS de ise sizin ile ilgili bir çok bilgiler bulunmaktadır. IP adresiniz tespit edilebileceği için bilgisayarınızı başkalarının kullanması durumunda sorumluluğun size ait olduğunu unutmayınız.

Sonuç olarak her şey bizim istediğimiz şekilde olmuyor hayatta. Politikadır, futboldur, odur budur. Herkes sizinle aynı takımı tutmak, aynı kişilere oy vermek zorunda değil. Ama iki tarafın da bir sorumluluğu var. SAYGI DUYMAK. Lütfen tüm yazılarımızda saygılı olalım…

Yazı Antalya Günlüğü internet sitesi için hazırlanmıştır. Hazır yazmışken kendi siteme de ekleyeyim dedim. Yazının orjinalini bu adreste görebilirsiniz.

Hachiko gerçek bir hikayeden sinemaya uyarlanmış bir film. Japonya’da onurun ve sadakatin sembolü olarak görülen bir köpeğin hikayesi biraz Hollywood tarzı ile sunulmuş. Filmde Richard Gere başrolde ve tabii Akita cinsi bir köpek ile paylaşmakta filmi. Fazlasıyla duygusal, zaman zaman ağlatabilecek kadar fena bir film.

Filme konusunu veren hikaye ise epey hüzünlü.

1924 senesinde Tokyo’ya getirilen Hachiko isimli Akita yavrusu, Tokyo Üniversitesinde görev alan Profesör Hidesaburo Ueno tarafından sahiplenilir. Hachiko sahibi ile her gün Tokyo’da bulunan Shibuya İstasyonuna kadar gelir, onu işe uğurlar, eve döner ve her akşam aynı saatte istasyona geri dönerek sahibini aynı yerde bekler.

Ta ki 1925 yılının Mayıs ayında bir sorun çıkana dek. Hidesaburo Ueno inme geçirir ve hayatını kaybeder. O günden itibaren Hachiko’nun hüzünlü hikayesi başlar.

Hachiko her akşam yeniden istasyona gelir ve sahibini beklemeye devam eder. Yeni sahiplerinin hepsinden kaçarak Tokyo’ya geri döner, evde kimsenin olmadığını görünce istasyona döner ve her akşam aynı saatte, aynı yerde istasyonda hiç gelmeyecek sahibini beklemeye devam eder.

Artık istasyonda herkesin sevgisini kazanan Hachiko orada yaşamına devam eder, ve 8 Mart 1935 tarihinde 11 yaşında gözlerini yumduğu ana kadar bu bekleyiş sürer gider.

Hachiko’nun sahibini bekleyerek geçen hayatında, Profesör Ueno’nun aynı zamanda Akita türleri hakkında çalışmalar yapan eski öğrencilerinden birisi Hachiko’yu takip ederek hayatı hakkında bilgi edinir ve bu sadık köpeği bir çok makalesinde yayınlar. Bu makalelerden bir tanesi 1932 yılında Tokyo’nun önde gelen gazetelerinden birinde yayınlandığında Hachiko ulusal bir kahraman haline gelir. Onur ve sadakatin en büyük temsilcisi olarak görülmeye başlayan Hachiko Japonya’nın aile sadakati konusunda derslerde öğrencilere örnek olarak gösterilmeye başlanır.

8 Mart 1935 tarihinde ölen Hachiko’nun mumyalanmış naaşı halen Ueno, Tokyo’da bulunan Ulusal Bilim Müzesi’nde sergilenmektedir. Ayrıca Shibuya İstasyonunda Hachiko’yu temsil eden heykel ile Hachiko hala sahibinin dönüşünü beklemektedir.

Ayrıca her yıl 8 Mart gününde Hachiko bu istasyonda anılmaktadır.

Bir bakıyorsunuz ki şu tür mesajlar geliyor.

“Ben Kuddusi Wong, Koreli iş adamıyım. Amcam geçen ay mort oldu. Ona kalan 20 milyon dolar mirası yurtdışına çıkarmam lazım. Senin hesabından geçireyim, 1 milyon doları senin.”

veya

“Tebrikler. İngiltere’de yaptığımız çekilişte 1 milyon dolar kazandınız. Linke tıklayın ve paranızı alın.”

Ağzımızı bozarız genelde veya siler geçeriz. Biz bu işi bir adım ileri götürdük Adnan Altunel sayesinde. Nasıl mı? Biraz Türk kurnazlığı ve biraz da Photoshop sayesinde

Baktık her gün kazanıyoruz. Bir tanesine cevap yazdık saf salak bir İngilizce ile. Dedik ki biz bu parayı istiyoruz ne yapmamız lazım? Cevap şuna benzer tadda geldi.

“Efendim bize zart belgesinin zurt vergisi için zırt bankasının bırt hesabına 2368 Euro yatırıyorsunuz. Biz de sizin adınıza Western Union’dan paranızı gönderiyoruz.”

Biz klasik saf tavıra devam ettik. “Tüm masrafımız bu mu olacak?”. Cevap hemen geldi. “Evet!”

Öyle ya. Milyon tane kullanıcıdan muhakkak çıkıyordur bir kaç tane denyo bu parayı gönderecek. Amcalar teşkilatı kurmuş. Bizden Jakarta’da bir isme bu parayı çıkartmamız söylenince biz işe koyulduk. Açtık Google Maps’i Endonezya üstünde Jakarta’ya uzak bir şehir aradık ve “Kupang” şehrini bulduk.

Ardından ufak bir araştırma ile Western Union havale makbuzunu alıp Photoshop ile ufak oynamalar yaparak bizden istedikleri para o şehre gönderilmiş gibi bir makbuz hazırladık. Tabii çıktısını scanleyip kendilerine mail attık. Şöyle de bir not ekledik. “Parayı yanlışlıkla Jakarta yerine Kupang’a yollamış arkadaşlar.”

15 gündür o firmadan bir daha mail gelmedi. Neden acaba?

Ticarette her sektörün başarılısı olduğu kadar başarısızı da bulunmaktadır. Hatta başarısız sayısı genelde başarılıdan çok daha fazladır. Özellikle şu an içinde bulunduğumuz kriz dönemi gibi zamanlar bu oranı çok değiştirir. Zor değil, ben Antalya’dan siz bulunduğunuz şehirden en işlek caddelere çıkalım ve “Devren Kiralık” tadında ilan adetini sayalım.

Bazen öyle durumlar yaşanır ki hiç ummadığınız bir dükkanda, hiç ummadığınız bir adam, hiç umulmadık şekilde işlerini yürütür hale gelir. Öyle ki sizin dükkanınızın önünden kimse geçmezken, yanınızda olan bu adam dükkanında gelene gidene çay ısmarlamaktan şikayet eder hale gelir.

Derken bir bakarsınız bu adamla aynı işi yapan bir dükkan daha gelir yakınına. Görünüşte her şey aynıdır ancak bu adamın işleri bozulmazken rakip bir türlü başarılı olamamaktadır.

Bir işletmeyi başarıya götüren unsurlar nelerdir peki?

• Deneyim?
• Bilgi?
• Güvenilirlik?
• Verimlilik?
• Hepsi?

Doğru cevap “HEPSİ” oluyor burada emin olun. Sadece bilgi yeterli değil günümüzde, eskidenmiş o “Osman Ağa işi iyi bilir ama eli yavaştır” sözünün etkisizliği. Şimdi işini iyi, düzgün ve zamanında yapmıyorsan istersen alim ol kimse yanaşmaz sana.

1990′lı yılların ortasından beri İstanbul’da, 2000′li yılların başından itibaren de Antalya’da aynı sektörde, internet projeleri üretmekteyim. Yüzden fazla projeye imza atmışız irili ufaklı. Bu işe ilk başladığımız yer de ufak bir handa, tefek bir ofisteydi. Hatta bu ofisi tutarken komşularımdan birisi “o dükkanda iş tutturamadı kimse” demişti.

Bir kaç ay geçip biz işlerimizi yoluna koydukça aynı handaki bir internet cafe sahibi camına “WEP TASARIM” yazısını yapıştırmıştı. Biz iyi niyetle hayırlısı olsun dedik tabii ki. Bize geldiler, BÜYÜK PROJELER YAPACAĞIZ, UFAK İŞLERE KARNIMIZ TOK dediler. Biz dinledik, onlar konuştu. Derken aradan 3 ay geçmedi ki sattıkları web sitesi sayısı 0, kendi internet siteleri bitmemiş halde dükkanlarına “DEVREN KİRALIK” yazısını astılar.

Peki neydi sorun? Aynı bilgisayarları kullanıyorduk, aynı yerdeydik, aynı kişiler dükkanlarımızın önünden geçiyordu. İkimiz de WEB TASARIM yapıyorduk teorik olarak. Sorunun kaynağı az önce dediğim “yeni gelin sendromu”

Çevremizde bir çok firma görüyoruz. Bazıları sektörde iş yaparken, diğerleri “onlar yapıyor bu işte para var” diyerek giriyorlar piyasaya. Bir kaç ay, en fazla bir sene dayanıyorlar. Ya sonra? Ulaşılamayan telefonlar, yok olup giden ofisler, ortada kalmış müşteriler…

Evet internet sitesi tasarımı yapan bir firma kurmak için büyük bir sermayeye ihtiyacınız yok. Fakat sadece maddi yönden. Bilgi yönünden hiç ummadığınız kadar büyük bir sermayeye ihtiyacınız var. Bu sebeple siz, siz olun.

Yeni gelin gibi atlamayın her şeye. Sonuçta öyle ya da böyle tuttuğunuz elinizde kalıyor.